Ο δρόμος για την κατασκήνωση

Φτερομαχίες!

Πάντα νόμιζα ότι η κατασκήνωση είναι κάπου μακριά.  “Κάπου στα βουνά” μου είπαν.  Τελικά δεν ήταν και τόσο δύσκολο.  Τέσσερις ώρες κάναμε με μια στάση για παγωτό μετά την Κόρινθο, μια να δούμε το ματς στο γεφύρι της Άρτας και μια λίγο πριν φτάσουμε, που ήθελα να περπατήσουμε και είδαμε μια πινακίδα για το μονοπάτι της βίδρας.

Όταν φτάσαμε μου λύθηκε το δεύτερο άγχος.  “Θα σε πειράζουν τα άλλα παιδάκια” μου είπε ένα πιο μεγάλο ξαδελφάκι.  Αλλά αυτοί ήταν όλοι μια χαρά.  Ακόμα δεν φτάσαμε και παίζαμε μαζί μπάλα.   Τόσο ωραία που ξέχασα το μουντιάλ και δεν με ένοιαζε καθόλου.

Μετά παίξαμε Uno και άλλα επιτραπέζια οπότε δεν είδα καθόλου το ματς.  Όταν ήρθε η ώρα για ύπνο απλά έκλεισα τα μάτια και ξεράθηκα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: