Παιδικές κατασκηνώσεις για μικρούς φωτογράφους
26 Jul 2011 Leave a Comment
Μου έδωσε ο μπαμπάς την φωτογραφική του. Πήρα μια φωτογραφία το φύλλο του πλάτανου και μια τον αδελφό μου. Μου αρέσει να παίρνω φωτογραφίες.
Το τέλειο χωριό
25 Jul 2011 Leave a Comment
Έχω ακούσει τους μεγάλους να μιλάνε για το χωριό. Είναι ένα μέρος λέει που βγαίνεις και παίζεις ότι ώρα θέλεις χωρίς να ανησυχείς ότι θα σε πατήσει αυτοκίνητο. Μάλλον εννοούν το δασικό χωριό, ε;
Λάσπη στην ομαδάρχη!
25 Jul 2011 Leave a Comment
Όλη την εβδομάδα την ακούμε. Και είναι πολύ καλή. Αλλά τώρα που φτάσαμε δίπλα στο γεφύρι της Πλάκας και βρήκαμε τέλεια λάσπη…πόλεμος!
Φλόγα ως τον ουρανό
25 Jul 2011 Leave a Comment
Όλη την ώρα κάνουμε πράγματα για να προσέχουμε την φωτιά. Πέτρες γύρω γύρω. Καθαρίζουμε όλη την περιοχή από ξερόχορτα. Πυροσβεστήρας κοντά. Και πάνω από όλα μικρή φλόγα.
Αλλά τότε ξαφνικά για την φωτογραφία πέταξε πάνω ένα θαμνάκι και ….πουφ! Μια φλόγα να!
Γιατί να είναι μόνο για παιδιά η κατασκήνωση;
22 Jul 2011 Leave a Comment
Αφού έχουν τόση πλάκα όλα αυτά που κάνουν! Και εμείς μικροί δεν είχαμε τέτοια ωραία. Οπότε στην κατασκήνωση απαιτούμε και οι γονείς να διασκεδάζουμε εξίσου!
gudjohnsen
22 Jul 2011 Leave a Comment
gudjohnsen
Είναι Ισλανδός και το πλήρες του όνομα είναι
Eiður Guðjohnsen.
Άντε πες το αυτό! Έχει κερδίσει και το Champions League.
Κάτω ή πάνω καλύτερα;
22 Jul 2011 Leave a Comment
Δεν είμαι σίγουρος. Μου αρέσει πολύ να σκαρφαλώνω. Αλλά μετά όταν κατεβαίνεις έχει πολύ
πλάκα. Την πρώτη φορά φοβόμουν αλλά μου είπε ο Κύριος Χρήστος τι να κάνω. Τώρα ανυπομονώ να το ξανακάνω!
Μαμά μην ανησυχείς – τρώμε καλά στην κατασκήνωση
22 Jul 2011 Leave a Comment
Κάθε μέρα έχει διαφορετικό φαγητό. Είναι πολύ νόστιμο. Πιο νόστιμο από ότι στο
σπίτι. Ίσως γιατί πεινάω πιο πολύ!
Και σήμερα σκεφτήκαμε και δυο καινούργια πράγματα να φάμε…να…δες!
Ξημέρωμα: είναι καλά τα παιδιά άραγε;
22 Jul 2011 Leave a Comment
Πέντε η ώρα. Περιμένω λίγο. Πεντέμισι. Είναι εντάξει εκεί μόνα τους; Ο μεγάλος πετάει τα σεντόνια το βράδυ και είχε κρύο χθες… Βγαίνω βόλτα με την φωτογραφική. Όχι, δεν θα γίνω αγχωτικός γονιός! Παίρνω μερικές φωτογραφίες και ευχαριστιέμαι το φρέσκο βουνίσιο αεράκι. Περνάω κάτω από το παράθυρό τους. Δεν ακούγεται τίποτα, κοιμούνται καλά όλα. Γυρνάω στο δικό μου σπιτάκι.
Όταν τους βλέπω αργότερα στο πρωϊνό είναι μέσα στην καλή χαρά. Ξύπνησαν όλα μαζί και άρχισαν κατευθείαν να παίζουν. Τελικά είναι και για τους γονείς εκπαίδευση αυτή η κατασκήνωση…
Το γλυκούλι σπήλαιο
21 Jul 2011 Leave a Comment
Μια άλλη σπηλιά που είχα πάει ήταν τόσο τεράστια που φοβόμουν. Αυτή εδώ όμως ήταν ωραία.
Στην αρχή νόμιζα ότι θα κρυώσω αλλά δεν κρύωσα. Είχε υπόγεια ποτάμια και λίμνες. Και αστεία σχήματα στους σταλαγμίτες και τους σταλακτίτες. Ήταν μικρή βόλτα, την κάναμε όλοι εύκολα.
(Πρακτικές πληροφορίες και ιστορία της σπηλιάς “Ανεμότρυπα” θα βρείτε εδώ – http://www.dasikoxorio.info/?p=1128.)
Το μονοπάτι με την ανηφόρα
19 Jul 2011 Leave a Comment
Κρύο το νερό όταν φτάσαμε - ότι πρέπει!
Ήταν μόλις 1400 μέτρα απόσταση σύμφωνα με το GPS αλλά κάναμε πολύ ώρα να φτάσουμε. 
Κάτι οι στάσεις, κάτι τα πολύ μικρά παιδιά που ήθελαν συζήτηση για να πειστούν να περπατήσουν… Ευτυχώς ήταν σχεδόν όλο στην σκιά και ανακαλύψαμε ένα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα στο μονοπάτι. Χελώνες, πουλάκια, μανιτάρια. Όλο θησαυρούς είναι το δάσος!
Για λεπτομέρειες της διαδρομής, χάρτες και στοιχεία GPS, πατήστε εδώ.
Εκπαίδευση…γονέων
19 Jul 2011 Leave a Comment
Η κατασκήνωση υποτίθεται είναι στάδιο ενηλικίωσης για τα παιδιά. Αλλά είναι εξίσου και για τους γονείς. Καθώς κλείνει η πρώτη μέρα της κατασκήνωσης για παιδιά μαζί με τους γονείς τους, έχουμε δει όλες τις ποικιλίες ειδών αλληλοεξάρτησης. “Μα, σίγουρα δεν με ζήτησε;” ”Α, παίζουν μια χαρά, αλήθεια;”
Είναι δύσκολο να το φανταστείς όταν έχεις περάσει κάθε λεπτό σχεδόν μαζί τους από την ώρα που γεννήθηκαν. Αλλά με καλή παρέα…μας ξεχνάνε άνετα!
Βούρτσισμα δοντιών με θέα
18 Jul 2011 Leave a Comment
Δεν με ενοχλεί να βουρτσίζω τα δόντια μου. Αλλά το ξεχνάω καμιά φορά. Εδώ βρήκα το τέλειο μέρος για αυτή την δουλειά όμως. Με θέα τον Άραχθο, ειδικά στο ηλιοβασίλεμα, μπορώ άνετα να τα πλένω για πολυυυυ ώρα!
Daycamp ή “κανονική” κατασκήνωση;
19 Apr 2011 2 Comments
in Uncategorized Tags: daycamp, τυπετ, ομαδάρχης
Έχουν αρχίσει να γίνονται της μόδας και στην Ελλάδα τα λεγόμενα “day camps”. Είναι ουσιαστικά παιδικοί σταθμοί για το καλοκαίρι, δηλαδή κάπου που κρατάνε τα παιδιά απασχολημένα όλη μέρα όταν δεν έχουν σχολείο. Αλλού τα βαφτίζουν “sports camp” και επιδίδονται κυρίως σε αθλητικές δραστηριότητες. Αξίζει να τα προτιμήσουμε; Ειδικά σε τέτοιες περιόδους κρίσης για πολλούς πιεσμένους γονείς φαίνεται να μην υπάρχουν εναλλακτικές μερικές φορές, ειδικά αν δεν υπάρχουν συγγενείς να βοηθήσουν. Μερικοί άλλοι παράγοντες:
Αυτά πάνε βόλτα - εγώ θα κάτσω να δουλέψω!
1. Συνήθως είναι θέμα κόστους. Δηλαδή τα day camp είναι πιο φτηνά από κατασκήνωση που μένουν εκεί τα παιδιά. Μην ξεχάσετε όμως να περιλάβετε και τυχόν μεταφορικά έξοδα και τον χρόνο που θα σας φάνε αν δεν είναι μέσα στον συνολικό λογαριασμό από την αρχή.
2. Εξαρτάται από το παιδί. Τα πιο πολλά παιδιά όταν λένε “κατασκήνωση” εννοούν και την ιδιαίτερη σχέση ομαδικότητας που αναπτύσσεται στους λεγόμενους “νεκρούς” χρόνους, όχι μόνο μια μέρα γεμάτη δραστηριότητες.
3. Μην πέφτετε στην παγίδα της “εξειδικευμένης” κατασκήνωσης. Εκτός αν είναι πραγματικά ψηλού επιπέδου σε θέματα πχ μουσικής παιδείας ή κάποιου σπορ, δεν πρόκειται το παιδί να γίνει Μπετόβεν ή Ρονάλντο μέσα σε έναν μήνα εκεί.
4. Μην σπρώχνετε το παιδί στο δικό σας βίτσιο. Αφήστε να διαλέξει μόνο του.
5. Πάλι ανάλογα με το παιδί, ίσως προτιμήσετε συγκεκριμένη ηλιακή ομάδα ή ακόμα και κατασκήνωση μόνο αγοριών ή κοριτσιών.
Μια χρήσιμη ενδιάμεση λύση για όσους μπορούν να τηλεργαστούν ή να μαντρώσουν δουλειά να κάνουν σε ένα όμορφο και ήρεμο περιβάλλον είναι η κατασκήνωση για παιδιά με γονείς. Δηλαδή για να μην νιώσουν τα παιδιά ότι τα “παρκάρετε” κάθε μέρα σε ένα day camp πηγαίνετε μαζί τους αλλά είστε ελεύθεροι να δουλέψετε το πιο μεγάλο μέρος της μέρας!
Κατασκήνωση 2011 με καινοτομίες!
07 Feb 2011 Leave a Comment
in Uncategorized Tags: 2011, γονείς, κατασκήνωση, καλοκαίρι
Βγήκαν λεπτομέρεις για το καλοκαίρι του 2011 και μπορείτε να τις δείτε κάνοντας κλικ εδώ. Με μεγάλη χαρά είδα να γίνεται πραγματικότητα η ιδέα της κατασκήνωσης για γονείς και ανυπομονώ. Λόγω οικονομικής κρίσης πολλοί είναι αυτοί που δεν θα έχουν χρόνο για πολλές διακοπές και αυτή η ιδέα ταιριάζει απόλυτα με τις ανάγκες της εποχής. Δεν χρειάζεται να οργανώσετε τίποτα, απλά θα πάτε!
Επίσης προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε το λεπτομερές έγγραφο (Word) που καλύπτει πρακτικές λεπτομέρειες και “εκπαιδεύει” τους γονείς – πραγματικό υπόδειγμα.
Το τζιπ του Camel Trophy
19 Jul 2010 Leave a Comment
Ένα ένα μας τα βγάζουν εδώ πάνω. Το τζιπ που μας πηγαινοφέρνει στις
Έτσι διασκέδαζαν τα παιδιά το 1999!
δραστηριότητες είναι από το Camel Trophy! Και εκεί που βρήκαμε παλιές φωτό σαν κι αυτήν, βρήκαμε και εικόνες από κατασκηνώσεις που οργανώνει ο Χρήστος από το 1999 και πιο παλιά.
Αυτό θα πει “παλιά καραβάνα” – όνομα και πράγμα!
Άλλος χτίζει άλλη διαβάζει
16 Jul 2010 Leave a Comment
Μου αρέσει που σε αυτή την κατασκήνωση μπορούμε να είμαστε πιο πολύ σαν ο εαυτός μας. Δοκιμάζουμε πολλά νέα πράγματα αλλά μπορούμε και να κάνουμε αυτό που προτιμάμε μερικές φορές.
H μεγαλύτερη κατηφόρα της ζωής μου
16 Jul 2010 Leave a Comment
Σήμερα κάναμε ποδηλατάδα σπέσιαλ. Κατεβήκαμε μέχρι τον Άραχθο! 670 μέτρα υψομετρικά κατήφορος και μόλις 21 ανήφορος. Κάναμε μια ώρα μαζί με πολλές στάσεις για να ξεκουραστούν τα χέρια μας από τα φρένα. Ήταν τέλεια. (Επειδή μετά τον ανήφορο τον κάναμε …στο τζιπ του κύριου Χρήστου.)
Εδώ η διαδρομή στον χάρτη.
Οι λασπονίνζα
16 Jul 2010 1 Comment
Είπα ότι μου αρέσει το μπάνιο στο ποτάμι. Ειδικά όταν έχει λάσπη!
Σήμερα βρήκαμε ένα μέρος με έξτρα-κολλώδη λάσπη και την κολλάγαμε στο γεφύρι σαν μάστορες. Μετά κάναμε κεραμεική. Μετά αρχίσαμε να ζωγραφίζουμε στην γέφυρα με την λάσπη.
Ε, και μετά άρχισε ο λασποπόλεμος βέβαια!!
Αυτό που δεν υπολογίσαμε καλά ήταν πόσο κολλάει αυτός ο άργιλος. Έπρεπε να το φανταστούμε από τον τρόπο που κόλλαγε στην γέφυρα. Ευτυχώς το ποτάμι εκεί δεν είναι κρύο ούτε γρήγορο, οπότε με λίγο τρίψιμο καθαριστήκαμε.
Φράκταλ φεστιβάλ
16 Jul 2010 Leave a Comment
Καθώς θαυμάζαμε τα φυτά και τα σχήματά τους, 
μάθαμε και για το φεστιβάλ που γίνεται στο τέλος Ιουλίου εδώ πάνω. Έχει θέμα ακριβώς αυτά τα υπέροχα σχήματα που δημιουργούνται στην φύση.
Ψάχνω δικαιολογίες να ξαναέρθω εδώ πάνω!
Ιπτάμενη αλεπού μέσα στο δασικό χωριό
15 Jul 2010 Leave a Comment
Ανεβήκαμε τον μεγάλο πλάτανο και βουρ!
Χέρι χέρι
15 Jul 2010 Leave a Comment
Δεν τα ήξερα τα παιδιά στην κατασκήνωση. Τα γνώρισα εδώ.
Θα μου λείψουν όταν φύγουμε.
Ανέβηκε στην κερασιά και έβρεξε κεράσια!
15 Jul 2010 Leave a Comment
Αρχικά νόμιζα ότι ήταν βυσσινιά.
Ο Μήτσος πάνω στο δέντρο προκαλεί κερασοβροχή
Αλλά δεν ήταν ξυνά! Μετά πέρασε ένας κύριος με αγροτικό και μας είπε ότι είναι αγριοκέρασα. Μωρέ δεν πα να τα έλεγε και κατσικοκουράδες εγώ θα τα έτρωγα, τόσο νόστιμα που ήταν. Σαν γλυκό του κουταλιού.
Σήμερα μάλιστα ανεβήκαμε στο τζιπ και φτάσαμε και τα πιο ψηλά και ο Δημήτρης ανέβηκε σαν μαϊμού ψηλά στα κλαδιά, τα κουνούσε και είχαμε βροχή από κεράσια!
Μια ωραία πεταλούδα
14 Jul 2010 Leave a Comment
Εκτός από τις σαύρες και τα άλλα ζώα που έχουμε δει (μέχρι και νυφίτσα!) εδώ πάνω αυτές τις ημέρες, ένα κοινό και πολύ αγαπημένο είναι οι πεταλούδες. Κάθε λογής, κάθε χρώματος, μέρα και νύχτα.
Κάνουν αυγά σε συγκεκριμένα φυτά και γι’αυτό εξαφανίζονται όταν χαθεί και το φυτό αυτό, όπως έγινε στην Ολλανδία. Υπάρχουν είδη πεταλούδας σπάνιας στα Τζουμέρκα.
Επίσης μου αρέσει το κόλπο που κάνουν με τα αυγά τους, τα οποία τα παίρνουν στις φωλιές τους και τα φροντίζουν τα μυρμήγκια. Τα ταίζουν και τα προσέχουν και…τσουπ! Σκάει μύτη μια κάμπια πεταλούδας!! Δυστυχώς αυτό το κόλπο της κάνει και ευάλωτες γιατί τα μυρμήγκια δεν πάνε παντού όσο καλά νόμιζα.
Μάθαμε ότι εξελίχθηκαν μάλλον από ένα παρακλάδι της γενεαλογίας των νυχτοπεταλούδων 65 με 130 εκατομμύρια χρόνια πριν. Απόψε που έχει τόσο όμορφο φεγγάρι, μου αρέσει αυτή η σκέψη.
Στο γεφύρι της Πλάκας
14 Jul 2010 Leave a Comment
Συνήθως στις κατασκηνώσεις τις Κυριακές που έρχονται κάποιοι γονείς οι υπόλοιποι βαριόμαστε διπλά. Αλλά πήγαμε στην Πλάκα και είχε πλάκα. Είναι ένα μεγάλο πέτρινο γεφύρι, το μεγαλύτερο μονότοξο της Ελλάδας. Έχει και πολλές ιστορίες από τότε που χτίστηκε, αλλά και στον πόλεμο.
Εμείς και η Χάϊντι στις ψηλές κορφές
14 Jul 2010 Leave a Comment
Ώπα ισορροπία!
Ο Ντονάτος έλεγε καθώς ανεβαίναμε ότι είχε υψοφοβία. Αρχίσαμε να ανεβαίνουμε μέσα σε ένα ρυάκι και το ξέχασε. Μετά ο Χρήστος μας πήγαινε συνέχεια από ωραία λειβαδάκια. Είδαμε πεταλούδες, βατράχια, γεράκια. Κατεβήκαμε από πιο απότομη μεριά. Την ξέχασε την υψοφοβία του τελικά.
O Αλέξης ήρθε μαζί μας για να πάει στην κορυφή. Έφυγε μόλις
φτάσαμε και παρουσιάστηκε τρέχοντας από το πουθενά καθώς γυρίζαμε. Κάποια στιγμή μας φώναξε από τις κορυφές απέναντι και τον είδαμε τοοοοοόσο μικρό πάνω σε έναν βράχο.
Όταν μεγαλώσω θα πάω και εγώ στην κορυφή.
Ο παραμυθάς του μέλλοντος με τον βραστό βάτραχο
13 Jul 2010 Leave a Comment
Χθες και σήμερα το βράδυ έχουμε παραμυθά. Όχι ότι κι ότι, είναι ο παραμυθάς του μέλλοντος. Έχει μια κούτα με διάφορα πράγματα που έχει βρει στα ταξίδια του και έχει και κομπιούτερ που μας δείχνει πράγματα. (Δείτε εδώ την ιστοσελίδα του να πάρετε μια ιδέα.)
Μας έμαθε πολλά πράγματα για το περιβάλλον και μας έδειξε πολλά ενδιαφέροντα ζώα και άλλα πράγματα. Τα είδα και στο όνειρό μου μετά.
Μουντιάλ για παιδιά
13 Jul 2010 Leave a Comment
Χωρίς βουβουζέλες
Τα προκριματικά του Μουντιάλ τα είχα δει όλα. Ακόμα και τα βαρετά. Από τότε που ήρθα εδώ κάπως τα ξέχασα όλα. Μόνο κάνα απόγευμα που παίζουμε μπάλα. Αλλά έχει πιο πολύ πλάκα όταν παίζουμε εμείς και όχι οι άλλοι στην τηλεόραση.
Ένα μοναστήρι που μου άρεσε (επιτέλους!)
12 Jul 2010 1 Comment
Μετά από εδώ είχε μια γέφυρα που ανέβαινε σαν κάστρο!
Συνήθως οι γονείς μου με σέρνουνε στα μοναστήρια και δεν έχει καθόλου
Μετά τα πρώτα 20 μέτρα στέκεσαι και όρθιος
πλάκα. Πρέπει να φοράω μακριά παντελόνια, να μην μιλάω δυνατά, να μην, να μην…
Περνούσαμε όμως από εδώ και ο Χρήστος πήρε κάτι κλειδιά. Ανεβήκαμε μόνοι μας σαν εξερευνητές και ψάξαμε παντού. Είχε δωματιάκια παντού, σκαμμένα μέσα στα βράχια, μια εκκλησίτσα και βέβαια το τέλειο σπήλαιο.
Έτσι μάλιστα. Ούτε πολλά κυριελέησων ούτε πολλά μην και μην. Αυτό το μοναστήρι πολύ μου άρεσε.
Μια η Ελλάδα και μια η Ορθοδοξία έχουν εγκαταλείψει το μοναστήρι...
Και όλες οι ιστορίες της μονής ήταν καλές. Την κοπέλα που πήγε να κλέψει ο Αλή Πασάς και οι περιπέτειες όσων την έχτισαν. (Περισσότερα εδώ.)
Εξερευνήσεις σε σπήλαια
11 Jul 2010 1 Comment
Έχει πολλές σπηλιές εδώ γύρω. 
Ανεμότρυπα, δρακότρυπα…αλλά πιο πολύ μου άρεσε το σπήλαιο πίσω από το μοναστήρι της Κηπίνας.
Γιατί δεν το περίμενα να έχει σπήλαιο εκεί! Πόσο μάλλον 300 μέτρα βαθύ.
Μάθαμε πως να κινούμαστε στο σπήλαιο, γιατί είναι τόσο ευαίσθητο οικοσύστημα και πως να μην φοβόμαστε!
Είχε ωραία δροσιά μέσα και όταν ζεστάθηκαν καλά τα φώτα, βλέπαμε όλους τους σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Ήταν λέει κάποτε υπόγειο ποτάμι όλο αυτό. Νιώθω σαν να είμαι ο Ιντιάνα Τζόουνς σήμερα!
Σκαρφάλωμα στα βράχια
11 Jul 2010 1 Comment
Αφού μου αρέσει το σκαρφάλωμα στα μικρά βραχάκια στο ποτάμι,
μου αρέσει ακόμα καλύτερα στα μεγάλα βράχια!
Ο Χρήστος είναι πολύ προσεκτικός όταν μας ετοιμάζει. Τα ελέγχει όλα τρεις φορές και μας βάζει να τα ελέγχουμε και εμείς!
Κάναμε ένα κομμάτι είκοσι μέτρα περίπου και μετά όσοι ήθελαν έκαναν και ένα πιο μεγάλο κομμάτι. Από μακριά δεν μπορούσα να καταλάβω που ήταν πιο δύσκολο και κόλλησα κάπου.
Δεν ήταν και τόσο άσχημα γιατί μου αρέσει πολύ μετά να κατεβαααααιιιιιιίνω!
Κολύμπι στην θάλασσα ή στο ποτάμι καλύτερα;
10 Jul 2010 1 Comment
ΜΕΣΑ στον καταράχτη
Βόλτες μέσα σε τεράστια φυτά!
Δε λέω, μου αρέσει η θάλασσα. Αλλά στο ποτάμι περνάω καλύτερα. Κατ’αρχάς το νερό δεν έχει αλάτι. Μετά έχει σκιά για να μην ζεσταίνεσαι. Κάνεις εξερεύνηση σε καταράχτες ή απλά ανεβαίνεις το ποτάμι βράχο βράχο.
Και βέβαια κάνεις τις πιο τέλειες βουτιές!
Βουρ μέσα!
Ποτάμια 4ever!
09 Jul 2010 Leave a Comment
Μου αρέσει τόσο που πάω και με το κράνος!
Η καλύτερή μου είναι να σκαρφαλώνω
Κολατσιό στο ποταμάκι
τα βράχια σε ποταμάκια. Και ευτυχώς έχει πολλά εδώ!
Ακόμα και όταν πάμε κάπου με το αυτοκίνητο, κάθε τόσο περνάμε ένα ποτάμι και κατεβαίνουμε για βόλτα ή περνάμε πάνω από την γέφυρα.
Που έχει πολύ πλάκα!
“Κατάκλιση”
09 Jul 2010 Leave a Comment
Αφού φτιάξαμε τα βατραχάκια τα ζωγραφίζουμε
Σε μια άλλη κατασκήνωση που πήγα, το “κατάκλιση” ήταν κάτι από ταινία πολεμική με
To έφτιαξα μόνος μου!
Γερμανούς! Εδώ άλλος κοιμάται, άλλος διαβάζει και καθώς μαζευόμαστε όλοι μαζί στις 5 κάνουμε χειροτεχνίες και άλλα τέτοια. Χαλαρά.
Οι συνοδοί ξέρουν άπειρα πράγματα. Ειδικά αυτά τα οριγκάμι…καλά, που τα θυμούνται όλα;
Είμαι ιδιαίτερα περήφανος για τις κατασκευές με τα σύρματα. Μας βοηθάει πολύ η Ιωάννα με αυτά αλλά κι εμείς.
Είναι σαν ένα μεγααααάλο διάλειμα στο σχολείο.
Μου αρέσει να βρίσκω ζώα
08 Jul 2010 Leave a Comment
Σας είπα ότι έχει πολλές σαύρες εδώ. Ε, έχει και πολλά έντομα.
Ακόμα και τα αγκάθια έχουν ενδιαφέρον αν τα καλοκοιτάξεις
Κοίτα εδώ τι βρήκα!
Σήμερα είδα δυο τρύπες και σταμάτησα να δω τι έχουν μέσα.
Όπου κι αν κοιτάξω, κάτι ωραίο βρίσκω. Απλά πρέπει να κοιτάω καλά.
Ποδηλατάδα με βυσσινάδα
08 Jul 2010 1 Comment
Σήμερα πήραμε ο καθένας από ένα ποδήλατο ολοκαίνουργιο, βάλαμε κράνη και φφυυυυύγαμε!
Κάντε στην πάντα!
Είχε λίγο ανήφορο στην αρχή όταν πρωτοφύγαμε από το δασικό χωριό, αλλά μετά είναι στρωτή διαδρομή. (Πατήστε εδώ να την δείτε σε χάρτη αν θέλετε να την κάνετε και εσείς.)
Σταματήσαμε σε ένα όμορφο ρέμα για κολατσιό και το ανεβήκαμε και λίγο. Μετά αποφασίσαμε να γυρίσουμε γιατί μερικοί είχαν κουραστεί λίγο. Ο δρόμος πάει κι άλλο, ίσως άλλη μέρα να τον εξερευνήσουμε πιο πολύ.
Η σούπερ έκπληξη ήταν στην επιστροφή. Εκεί που πήγαινα, ο μπροστινός μου έκανε ένα τεράστιο παντιλίκι με φρενάρισμα. ”Κεράσια!” Τελικά ήταν βύσσινα, αλλά τα πιο νόστιμα βύσσινα που έχω φάει ποτέ μου.
Ε! Που πας; Εδώ έχει βύσσινα γλυκά!
Ο ανήφορος της αρχής τώρα ήταν κατήφορος και επιστρέψαμε με τέρμα γκάζια!
(Πατήστε εδώ για άλλες ποδηλατικές διαδρομές στην περιοχή)
Στον δρόμο για την κατασκήνωση
07 Jul 2010 Leave a Comment
Εδώ πάνω δεν πάμε με το αυτοκίνητο. Πάμε με τα πόδια! Έτσι και με την
Αληθινός βοσκός!
κατασκήνωση.Ξεκινήσαμε από το δασικό χωριό και περάσαμε από το τουριστικό περίπτερο. Μετά ανηφορήσαμε προς Αγία Παρασκευή.
Κανονικά το καλοκαίρι κάνει πολύ ζέστη. Εδώ στο βουνό όμως είναι καλά γιατί έχει πάντα ένα ωραίο αεράκι και περνάνε και σύννεφα κάθε τόσο. Έτσι δεν ζεσταίνομαι πολύ.
Και βέβαια εδώ πάνω έχει παντού νερά!
Ο Λάκυ πάντα μας βρίσκει!
07 Jul 2010 Leave a Comment
Αυτή η χελώνα έτρεχε πολύ γρήγορα!
Ο Λάκυ πάντα μας βρίσκει!
Ο Λάκυ είναι ένας σκύλος που μένει στο δασικό χωριό. Έρχεται μαζί μας στις βόλτες αλλά αυτή την φορά τον κράτησαν γιατί πηγαίναμε μακριά. Αλλά αυτός μας βρήκε!
Τηλεφωνήσαμε και ήρθε ο Κώστας με τον τζιπ και τον πήγε πίσω. Αλλά μετά από λίγο …τσουπ! Να’τος πάλι δίπλα μας!
